отчичъ

отчичъ
отчичъ (отчицъ) 1. наследнік бацькаўскага ўладання, спадчыннік; 2. асабіста залежны селянін, які не меў права пераходу да іншага гаспадара

Старабеларускі лексікон: Падручны перакладны слоўнік. - Менск: Беларускае выдавецтва Таварыства «Хата». . 1997.

Поможем решить контрольную работу

Смотреть что такое "отчичъ" в других словарях:

  • отчицъ — отчичъ (отчицъ) 1. наследнік бацькаўскага ўладання, спадчыннік; 2. асабіста залежны селянін, які не меў права пераходу да іншага гаспадара …   Старабеларускі лексікон


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»